Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια σκοτεινή και ανείπωτη πανδημία. Πάνω από 300 εκατομμύρια παιδιά ετησίως γίνονται θύματα διαδικτυακής σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, όπως αποκαλύπτει νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Αυτή η τρομακτική πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία και αναδεικνύει την ανάγκη για άμεση και παγκόσμια δράση.
Είναι αδιανόητο να σκεφτούμε ότι το 12,6% των παιδιών παγκοσμίως, δηλαδή 1 στα 8, έχουν πέσει θύματα μη συναινετικής ομιλίας, κοινής χρήσης και έκθεσης σε σεξουαλικές εικόνες και βίντεο τον περασμένο χρόνο. Αυτό ισοδυναμεί με 302 εκατομμύρια νεαρά θύματα, αριθμός που προκαλεί φρίκη και βαθιά ανησυχία.
Επιπλέον, το 12,5% των παιδιών παγκοσμίως έχουν υποστεί ανεπιθύμητη σεξουαλική συζήτηση, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων σεξουαλικής πράξης. Οι αδυσώπητοι θύτες δεν σταματούν εκεί: τα παιδιά γίνονται επίσης θύματα «εκβιασμού», όπου τα αρπακτικά ζητούν χρήματα από τα θύματα για να κρατήσουν τις εικόνες ιδιωτικές. Αυτό το αδίστακτο έγκλημα εκτείνεται πέρα από κάθε γεωγραφικό ή πολιτισμικό σύνορο.
Η έρευνα αποκαλύπτει επίσης ότι το 7% των Βρετανών ανδρών παραδέχθηκε κάποια στιγμή ότι έχει παρενοχλήσει παιδιά στο διαδίκτυο, ενώ το 1 στους 9 άνδρες στις ΗΠΑ και το 7,5% των ανδρών στην Αυστραλία ανέφεραν το ίδιο. Αυτοί οι αριθμοί, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της Childlight, Paul Stanfield, «θα μπορούσαν να εκτείνονται σε όλη τη διαδρομή από τη Γλασκώβη έως το Λονδίνο».
Αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο, που εξαπλώνεται σιωπηλά και ανεξέλεγκτα, απαιτεί άμεση και συντονισμένη παγκόσμια αντίδραση. Η Childlight υπογραμμίζει ότι αυτή η κρίση είναι μια «παγκόσμια πανδημία που παρέμεινε κρυφή για πάρα πολύ καιρό». Αυτή η κακοποίηση εμφανίζεται σε κάθε χώρα και αυξάνεται εκθετικά, απαιτώντας να την αντιμετωπίσουμε ως ζήτημα δημόσιας υγείας που μπορεί να προληφθεί. Τα παιδιά δεν μπορούν να περιμένουν άλλο.
Πρέπει να δράσουμε άμεσα, να ενισχύσουμε τα μέτρα προστασίας και να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά μας. Η απουσία δράσης σημαίνει συνενοχή σε αυτό το αβάσταχτο έγκλημα. Οι κυβερνήσεις, οι οργανώσεις και κάθε πολίτης πρέπει να ενωθούν σε αυτόν τον αγώνα για να διασφαλίσουμε ότι κανένα παιδί δεν θα ζήσει την κόλαση της διαδικτυακής σεξουαλικής κακοποίησης. Οι ψυχές αυτών των παιδιών μας καλούν για βοήθεια. Ας μην τις αγνοήσουμε.
