Αν ένα γεύμα είναι το πεδίο της διπλωματίας, τότε η απουσία από το τραπέζι δεν είναι απλώς ένα κενό κάθισμα. Είναι σαν να αφήνεις την κυριακάτικη μακαρονάδα στη μέση, όταν ξέρεις ότι η οικογένεια περιμένει να λύσετε τις διαφορές σας. Η αποχώρηση του Ερντογάν από το δείπνο του Μπάιντεν, λίγο πριν από την πρώτη μπουκιά, σηκώνει τα βλέμματα και γεννά ερωτήματα.
Όταν ένας αρχηγός κράτους επιλέγει να απουσιάσει από το δείπνο ενός τόσο ισχυρού συμμάχου όπως οι ΗΠΑ, η κίνηση αυτή μπορεί να συγκριθεί με το να αφήνει το φαγητό του αφημένο στο πιάτο. Ο Ερντογάν δεν άφησε τυχαία το τραπέζι του Μπάιντεν άδειο. Όπως ένας σεφ που δοκιμάζει τα υλικά πριν καταλήξει στο τελικό πιάτο, ο Τούρκος πρόεδρος πιθανότατα ζυγίζει κάθε διπλωματική κίνηση.
Η απουσία αυτή μπορεί να υποδηλώνει δυσαρέσκεια για τις πρόσφατες εξελίξεις, όπως η κόντρα για την προμήθεια των F-16 ή άλλα ζητήματα γεωπολιτικής φύσεως. Ίσως να είναι ένα μήνυμα προς τον Τραμπ, σαν ένας παλιός πελάτης που περιμένει την καλύτερη προσφορά από τον μελλοντικό σερβιτόρο του. Παράλληλα, μπορεί να συνιστά χτύπημα στον Νετανιάχου, καθώς ο Ερντογάν επαναπροσδιορίζει τη θέση του στην περιοχή.
Τελικά, η απουσία του Ερντογάν από το δείπνο του Μπάιντεν είναι σαν να αφήνει το τραπέζι γεμάτο από επιλογές, δείχνοντας ότι δεν θα καταναλώσει ό,τι του σερβίρεται αβασάνιστα. Κάθε κίνηση του Τούρκου προέδρου μοιάζει με προσεκτικά επιλεγμένα συστατικά, που ανακατεύονται για να ετοιμάσουν το επόμενο διπλωματικό μενού.
