Η επιχείρηση της Μοσάντ είχε ξεκινήσει πριν από δέκα χρόνια, όταν οι Ισραηλινοί κατάφεραν να παγιδεύσουν τη Χεζμπολάχ με τη δημιουργία ψεύτικων εταιρειών και την πώληση συσκευών επικοινωνίας, χωρίς οι μαχητές της οργάνωσης να γνωρίζουν την πραγματική τους προέλευση. Οι συσκευές αυτές, που χρησιμοποιούνταν για κρίσιμες επικοινωνίες, περιείχαν εκρηκτικούς μηχανισμούς κρυμμένους στις μπαταρίες τους. Η Μοσάντ δημιούργησε μια σειρά από «κέλυφος» εταιρείες, οι οποίες φαίνονταν ανεξάρτητες και αθώες, αλλά στην πραγματικότητα ήταν εντελώς ελεγχόμενες από το Ισραήλ. Η Χεζμπολάχ, πιστεύοντας ότι προμηθεύεται απλώς υλικά από αθώες εταιρείες, αγόρασε περισσότερες από 16.000 τέτοιες συσκευές.
Το 2024, μετά από χρόνια υπομονής και προσεκτικού σχεδιασμού, η Μοσάντ αποφάσισε να ενεργοποιήσει την επιχείρηση. Οι εκρηκτικοί μηχανισμοί πυροδοτήθηκαν ταυτόχρονα σε όλο τον Λίβανο, με χιλιάδες βομβητές να εξερράγουν και να σκοτώνουν ή να τραυματίζουν εκατοντάδες ανθρώπους. Η Χεζμπολάχ υπέστη ένα σοβαρό πλήγμα, καθώς πολλές από τις εκρήξεις σημειώθηκαν σε περιοχές που ελέγχονται από την οργάνωση και ανάμεσά τους ήταν και άμαχοι. Οι εκρήξεις, που συνέβησαν σε ασύρματες συσκευές και βομβητές που είχαν προμηθευτεί από τη Μοσάντ, προκάλεσαν πανικό και σοκ σε όλο τον Λίβανο, με τα νοσοκομεία να κατακλύζονται από θύματα, πολλά από τα οποία είχαν ακρωτηριαστεί.
Η στρατηγική της Μοσάντ ήταν αριστοτεχνική και η επιτυχία της οφειλόταν στην απόλυτη χρήση της ευφυΐας και του ελέγχου. Ο πρώην πράκτορας της Μοσάντ, που συμμετείχε στην επιχείρηση, περιέγραψε την όλη διαδικασία ως μια «παραγωγή», όπου το Ισραήλ ήταν ο σκηνοθέτης και η Χεζμπολάχ απλώς έπαιζε τον ρόλο της χωρίς να το γνωρίζει. Οι Ισραηλινοί δημιούργησαν έναν κόσμο «πλασματικό», ένα σκηνικό στο οποίο οι άλλοι συμμετείχαν χωρίς να συνειδητοποιούν ότι όλα ελέγχονταν από το παρασκήνιο. Η Χεζμπολάχ, παρά τη στρατηγική της δύναμη και την επιμονή της, δεν κατάφερε να διακρίνει την παγίδα που είχε στηθεί για εκείνη.
Αυτό το γεγονός αναδεικνύει πόσο ισχυρό όπλο μπορεί να είναι η ευφυΐα, καθώς και τη σημασία της σκέψης και της στρατηγικής στον πόλεμο των πληροφοριών. Όταν οι αντίπαλοι δεν καταλαβαίνουν ότι βρίσκονται σε πόλεμο, η ευφυΐα έχει ήδη κερδίσει τη μάχη, χωρίς να χρειαστεί να εκτοξευθεί ούτε μία σφαίρα. Η Χεζμπολάχ, χωρίς να το ξέρει, είχε παίξει τον ρόλο του θύματος σε μια περίτεχνα στημένη παγίδα, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά ότι η πιο ισχυρή δύναμη είναι αυτή που λειτουργεί από το παρασκήνιο, με απόλυτο έλεγχο και υπομονή.
