Χωρίς τυμπανοκρουσίες, με κύρος, γνώση και προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο, ο Υπουργός Εξωτερικών χαράζει σταθερή ρότα για την Ελλάδα, ακόμη και μέσα στις πιο ταραγμένες θάλασσες του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.
Σε μια εποχή όπου ο δημόσιος λόγος κατακλύζεται από συνθήματα και εντυπώσεις, ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης επιλέγει το ακριβώς αντίθετο: τη δύναμη της σιωπηλής αποτελεσματικότητας. Χωρίς θόρυβο, χωρίς επικοινωνιακή υπερπροβολή, αλλά με βαθιά θεσμική αντίληψη, συνέπεια και νομική επάρκεια, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας εργάζεται αθόρυβα και συστηματικά για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων.
Η πρόσφατη δημοσιοποίηση του ελληνικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδίου (ΘΧΣ) αποτελεί σημείο-τομή. Για πρώτη φορά, σε ρυθμιστικό κείμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτυπώνονται επίσημα τα απώτατα δυνητικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), στηριγμένα στο διεθνές δίκαιο και με πλήρη επήρεια της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας. Πρόκειται για μία πράξη με βαρύνουσα γεωπολιτική σημασία, που δεν προσφέρεται για κραυγές αλλά για ψύχραιμη, ουσιαστική αποτίμηση.
Ο κ. Γεραπετρίτης δεν περιορίστηκε στη νομική θωράκιση του εγχειρήματος. Ανέδειξε με καθαρότητα τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο για την ελληνοτουρκική διαφορά: την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με συνυποσχετικό. Μια στάση συνεπής, θεσμική και θαρραλέα, η οποία δεν εκχωρεί κυριαρχία, αλλά επαναφέρει τη συζήτηση στο πεδίο του Δικαίου και όχι των απειλών ή των τετελεσμένων.
Η αντίδραση της Τουρκίας δεν ήταν απρόσμενη. Η Άγκυρα, που επί χρόνια επενδύει στο αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», σπεύδει να εκπονήσει παράλληλους σχεδιασμούς, επιχειρώντας να οριοθετήσει μονομερώς θαλάσσιες ζώνες και να ενισχύσει την επιχειρηματολογία της μέσω «master plans» διαχείρισης. Αλλά όσο η Ελλάδα κινείται με διαφάνεια, θεσμική σαφήνεια και εντός του ευρωπαϊκού και διεθνούς νομικού πλαισίου, τόσο ακυρώνει στην πράξη την επιθετική διπλωματία της Άγκυρας.
Ο Έλληνας Υπουργός δεν αγνοεί τη σύνθετη γεωγραφική πραγματικότητα: με 8.500 νησιά και τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της Ε.Ε., ο σχεδιασμός του θαλάσσιου χωροταξικού χάρτη ήταν ένα πολυπαραγοντικό και εξαιρετικά απαιτητικό έργο. Και όμως, προχώρησε. Σε συνδυασμό με τις μεγάλες συμφωνίες που είχε ήδη διαμορφώσει η ελληνική κυβέρνηση με την Ιταλία και την Αίγυπτο, η νέα ελληνική στρατηγική χαρτογραφεί τη διπλωματία του μέλλοντος, με επίκεντρο τη νομική ακρίβεια και την ειρηνική συνεννόηση.
Το ύφος του κ. Γεραπετρίτη αποπνέει σοβαρότητα, γνώση και ψυχραιμία. Δεν επιδιώκει το μικροκομματικό χειροκρότημα, ούτε προτάσσει προσωπικές φιλοδοξίες. Κινείται με σεμνότητα, αλλά και με σταθερότητα αρχών. Το εθνικό συμφέρον δεν είναι για εκείνον πεδίο εντυπώσεων, αλλά καθήκον ουσίας.
Η Ελλάδα, με το βλέμμα στραμμένο στο Διεθνές Δίκαιο, μεγαλώνει το διπλωματικό της αποτύπωμα. Και αυτό γίνεται όχι με εξάρσεις, αλλά με εργασία, προετοιμασία και γνώση. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης, ως Υπουργός Εξωτερικών, ενσαρκώνει αυτό το μοντέλο ηγεσίας: διακριτικό, υπεύθυνο, ουσιαστικό. Και σε μια εποχή ρευστότητας και αβεβαιότητας, αυτό ακριβώς έχει ανάγκη η χώρα.




