Καλέ, νέα από το Άγιον Όρος, και δη Παραπολιτικά, σαν να λέμε… το άλλο Προφητικά. Ο Αντώνης Σαμαράς, ο γνωστός περιπατητής πολιτικών μονοπατιών, ανέβηκε το Άγιον Όρος να λάβει φώτιση, διότι ως φαίνεται κάτω στην Αθήνα, το ρεύμα κόβεται συχνά — ιδίως στα δεξιά.
Μετά βαΐων και κλάδων τον υπεδέχθησαν στη Μονή Βατοπαιδίου. Παρόντες μοναχοί, πιστοί και μερικές κάμερες κρυμμένες πίσω απ’ τα στασίδια — διότι και το PR, παιδιά μου, άγιον πράγμα είν’ αυτό.
Ο Γέρων Εφραίμ τον καλωσόρισε:
«Καλώς ήρθες, τέκνον Αντώνιε, και ειρήνη σοι!»
Κι ο Σαμαράς, ως είθισται εις τους ρήτορας της φυλής, απήντησε:
«Πολλοί με ρωτούν αν κάνω κόμμα. Και θα συνεχίσουν να ρωτάνε.»
Διότι, βλέπεις, το πολιτικό το κόμμα, όταν δεν το κάνεις, το υπονοείς. Και όταν το υπονοείς, γίνεται είδηση. Και άμα γίνει είδηση, μετά βλέπεις τα πρωτοσέλιδα, και λες «Ωχ, να το κάνω τελικά;» — ένας φαύλος κύκλος, όπως το σκοινί του καμπαναριού.
Παρακολούθησε και τον Εσπερινό ο πρώην Πρωθυπουργός, συγκινημένος — διότι ως λέγεται, είχε να δει τόσο λιβάνι από τα εγκαίνια του Mall στη Μαρούσι.
Στην ομιλία του αναφέρθηκε:
-
Στη Θεοτόκο (με πλήρη κάλυψη Θεολογικού Πλάνου Α’),
-
Στις προκλήσεις της Ορθοδοξίας (όπου προφανώς εννοούσε και την πολιτική ορθοδοξία — ου μην αλλά και τη Νέα Δημοκρατία),
-
Και φυσικά στον αδελφό του Γέροντος Εφραίμ στην Κύπρο, με τον οποίον, λέει, «έδωσαν μάχες». Πότε, πού και με τι στολή παραλλαγής δεν εξηγήθη — ίσως στο επόμενο προσκύνημα.
Μετά, λένε τα ρεπορτάζ, ανεχώρησε για την Ιερά Μονή Σιμωνόπετρας, να διανυκτερεύσει. Διότι η πολιτική κόπωση θέλει πέτρα σταθερή. Άλλωστε, Σιμωνόπετρα χωρίς… πέτρα του Σαμαρά δεν έχει ενδιαφέρον.
Τώρα, αν θα ιδρύσει κόμμα; Θα σας πω όπως θα ‘λεγε κι ο Τσιφόρος στο καφενείο της Βαρβάκειου:
«Ο Αντώνης είν’ σαν τον παλιό τον παστουρμά: δεν λες ποτέ αν θα τον φας — λες μόνο “μυρίζει ακόμα”.
Ο Όσιος Αντώνιος ο Ακατάβλητος
(Ρεπορτάζ εκ του Αγίου Όρους, δια χειρός Τσιφόρου – αν ζούσε και διάβαζε “Παραπολιτικά”)
📜 Εικόνα σκηνής:
Ο Αντώνης Σαμαράς, με ένα κομψό σακάκι (μπλε του Αιγαίου, για να δένει με το τοπίο), πατά το καλογερικό καλντερίμι με βλέμμα βαθύ και στοχαστικό. Οι μοναχοί τον υποδέχονται με λιβάνι, ψαλμωδία και κάμποσο θεσμικό… eye contact. Ο γέρων Εφραίμ τον οδηγεί στην τράπεζα:
— «Καθίστε, κύριε πρόεδρε. Λαγό έχουμε, αλλά νηστίσιμο…»
Ο Αντώνης χαμογελά με την αιώνια εκείνη γωνία του στόματος, που μοιάζει να λέει «κάτι σας ετοιμάζω, αλλά δεν θα σας το πω ακόμα».
Μετά τον εσπερινό, ο δημοσιογράφος (ο γνωστός εκείνος από τα Παραπολιτικά, με το τσαλακωμένο μπλοκάκι) πλησιάζει και ρωτά:
— «Θα κάνετε κόμμα, κύριε Σαμαρά;»
Κι εκεί, ο πρώην πρωθυπουργός, σοφός σαν ηγούμενος των παλιών ημερών, χαμογελά και λέει την ιστορική φράση που ήδη γράφτηκε στα τετράδια των παπαδοπαίδων:
«Πολλοί ρωτούν αν κάνω κόμμα… Και θα συνεχίσουν να ρωτάνε.»
Διότι ο Αντώνης ξέρει: άλλο να φτιάχνεις κόμμα κι άλλο να ψήνεται το κόμμα στο μυαλό των άλλων.
Και στο βάθος, καθώς βραδιάζει, ακούγεται ο ψίθυρος του Αγίου Όρους:
“Το Άγιον Όρος αντέχει αιώνες, τα κόμματα μόλις δυο-τρεις εκλογικές Κυριακές…”
