«Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος.» – Ζαν-Πολ Σαρτρ
«Εκεί που ήταν το Εκείνο, πρέπει να έρθει το Εγώ.» – Σίγκμουντ Φρόιντ
Η Κυβέρνηση ετοιμάζεται, λένε, να ενισχύσει τον Τύπο. ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΟ!!!
Αλλά ποιον Τύπο;
Τον Τύπο που πέθανε…
…κι έπειτα ανέστησαν οι ίδιοι οι δολοφόνοι του, φορώντας τη μάσκα του “δημοσιογράφου” και το κουστούμι του “σελιδοποιημένου influencer”.
Διότι τώρα όλοι μπαίνουν στον σωρό. Και οι θύτες και τα θύματα. Στο ίδιο ταμείο. Με τα ίδια κριτήρια. Χωρίς διάκριση ανάμεσα σε εκείνους που στάθηκαν, πεινούσαν και έγραφαν… και στους άλλους που παρήγαγαν τσάμπα εντυπώσεις, δωρεάν clickbait και ψευτοείδηση με χορηγό.
Ποιος έριξε τις εφημερίδες;
Η δωρεάν πληροφορία. Αυτός είναι ο μεγάλος Εφιάλτης.
Όχι γιατί οι ειδήσεις έγιναν προσβάσιμες. Αλλά γιατί έγιναν υποκατάστατα σκέψης.
Το ίντερνετ δεν πρόσφερε τη γνώση. Προσέφερε την ψευδαίσθηση της γνώσης.
Ο Φρόιντ θα μιλούσε για ομαδική ψύχωση. Έναν όχλο που πείστηκε ότι ό,τι βλέπει στον τίτλο, είναι και η αλήθεια.
Η Σαρτρική ματιά το βλέπει αλλιώς:
Μια κοινωνία που απαρνήθηκε την Ελευθερία της να σκέφτεται, και αφέθηκε στο μοιραίο: να την καθοδηγούν οι πιο φτηνές εντυπώσεις.
Τα site, ως ψευδο-εκδότες, θέλουν τώρα επιδότηση;
Τα site, αυτά που:
-
κανιβάλισαν την είδηση για ένα share;
-
αντέγραψαν άρθρα δημοσιογράφων χωρίς να δώσουν πηγή;
-
πριμοδότησαν την ταχύτητα έναντι της εγκυρότητας;
-
καθιέρωσαν την κουλτούρα του τίποτα σε τίτλους όπως: “ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ!”
Τώρα, διεκδικούν μερίδιο από την πίτα;
Και ο Μαρινάκης πρέπει να ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ, πριν είναι αργά. Όχι αύριο. ΤΩΡΑ.
Γιατί αλλιώς θα του μείνει το στίγμα του Υπουργού που:
-
Επιβράβευσε τους ψευδολόγους
-
Και πλήγωσε κι άλλο τους τελευταίους της Αλήθειας.
Η Ευρώπη ενισχύει τον έντυπο Τύπο – και σωστά.
Γιατί η Εφημερίδα δεν είναι απλά προϊόν. Είναι τελετουργία κρίσης, διάλογος, δισταγμός, βάθος.
Είναι το αντίθετο της επίσπευσης.
Το σάιτ λέει: “Μπες – Δες – Βγες”.
Η Εφημερίδα λέει: “Κάτσε, σκέψου, ζήσε λίγο αυτό που διαβάζεις.”
Κινδυνεύουμε να επιδοτήσουμε τους εκβιαστές;
Δεν είναι όλοι, αλλά κάποιοι από αυτούς που απαιτούν επιδότηση, είναι οι ίδιοι που πατούν την Κυβέρνηση στον λαιμό με μυστικές πλατφόρμες, επιρροές και deal με big tech.
Μήπως πρόκειται για τεχνολογικό εκβιασμό, όπου κάποια κέντρα θεωρούν πως επειδή “φαίνονται πολύ” στο διαδίκτυο, μπορούν να υπαγορεύουν και την πολιτική γραμμή;
ΠΡΟΤΑΣΗ
ΑΜΕΣΗ διαφοροποίηση επιδότησης:
-
Μόνο για έντυπες εκδόσεις με πιστοποιημένη κυκλοφορία και φυσική παρουσία δημοσιογράφων.
-
Αξιολόγηση ποιοτικού έργου, όχι αναγνωσιμότητας.
-
Διαφάνεια στα κριτήρια.
-
Δημόσια κριτική πλατφόρμα αξιολόγησης έργου Τύπου, προσβάσιμη στους πολίτες.
Μην ανταμείβετε τους τσαρλατάνους επειδή είναι πολλοί.
Υπερασπιστείτε τους λίγους που ακόμα γράφουν με αίμα.
Μια κοινωνία που επιβραβεύει το “τσάμπα” στην πληροφορία,
θα πληρώσει ακριβά σε ελευθερία.
