Πόσο ειρωνικό είναι, αλήθεια, να βλέπουμε τα πρωτοσέλιδα να «ανακαλύπτουν» σήμερα, σχεδόν σε μια νύχτα, τον πλούτο του Μπασάρ αλ Άσαντ. Τα πολυτελή διαμερίσματα στη Μόσχα, οι βίλες, ο χρυσός, και οι υπεράκτιοι λογαριασμοί ξαφνικά έγιναν ειδήσεις. Μήπως τα δισεκατομμύρια που διαχειρίζεται αυτός και η οικογένειά του αποτελούσαν μυστικό καλά κρυμμένο από τους «δημοσιογράφους» που τώρα παριστάνουν τους σοκαρισμένους; Ή μήπως όλοι γνώριζαν, αλλά η βολική σιωπή εξυπηρετούσε μεγαλύτερα συμφέροντα;
Ένας Δικτάτορας Μακριά από το Χάος
Ο Μπασάρ αλ Άσαντ, ενώ η Συρία έχει βυθιστεί σε έναν εμφύλιο που διέλυσε ζωές, βρήκε καταφύγιο στη Μόσχα. Τα 20 πολυτελή διαμερίσματα αξίας 30 εκατομμυρίων δολαρίων, βρίσκονται στην πιο ακριβή περιοχή της ρωσικής πρωτεύουσας. Το συγκρότημα City of Capitals, μια «όαση» για τις πλουσιότερες ελίτ της Ρωσίας, φιλοξενεί τη χλιδή και την παντελή απουσία ενοχής. Κι ενώ η Δαμασκός πνίγεται στο χάος, οι Άσαντ απολαμβάνουν την πανοραμική θέα και τα φινιρίσματα υψηλής ποιότητας.
Γιατί Τώρα;
Το ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει δεν είναι η πολυτέλεια του Άσαντ – αυτή ήταν πάντα γνωστή. Το ερώτημα είναι: γιατί τώρα; Γιατί αυτή η ξαφνική αποκάλυψη; Οι ειδήσεις αυτές κυκλοφορούν για χρόνια στους διεθνείς κύκλους, όμως η δημόσια συζήτηση αποφεύχθηκε επιμελώς. Μήπως πρόκειται για ακόμα ένα επεισόδιο γεωπολιτικής στρατηγικής, όπου τα ΜΜΕ γίνονται εργαλεία επιρροής;
Δημοσιογραφία της Υποκρισίας
Πώς γίνεται, τα μέσα που έπρεπε να φωνάζουν για την αδικία, να καταγγέλλουν την κατάφωρη ανισότητα και την εκμετάλλευση, τώρα να προσποιούνται ότι έμαθαν την αλήθεια; Τα δεινά της Συρίας και η μαζική φτώχεια ήταν αρκετά για να αφυπνίσουν τη συνείδηση όλων. Αλλά, αντί να στραφούν στον Άσαντ και να τον αποκαλύψουν, προτίμησαν τη σιωπή. Η δημοσιογραφική αλητεία φτάνει στο απόγειό της όταν η αλήθεια γίνεται εργαλείο και όχι καθήκον.
Ο Χρυσός που Σκοτώνει
Η περιουσία του Άσαντ, υπολογισμένη στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια, δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι αίμα, πείνα, και καταστροφή. Κάθε υπεράκτιος λογαριασμός, κάθε επένδυση σε ακίνητα, είναι ένας καθρέφτης της καταπίεσης που άφησε πίσω του. Οι Σύριοι αναζητούν ελπίδα στα συντρίμμια, ενώ ο Άσαντ απολαμβάνει την ασφάλεια της Μόσχας.
Το Μήνυμα
H ιστορία του Άσαντ δεν είναι μόνο μια ιστορία για έναν δικτάτορα που πλούτισε εις βάρος του λαού του. Είναι και μια ιστορία για μια δημοσιογραφία που απέτυχε να σταθεί στο ύψος της. Εάν τα ΜΜΕ θέλουν να αποκαταστήσουν τη χαμένη τους αξιοπιστία, θα πρέπει να σταματήσουν να κρύβουν την αλήθεια πίσω από συμφέροντα και να αρχίσουν να λογοδοτούν για τη σιωπή τους.
