Η απόφαση να μπει «τέλος» στη μεταφορά ελαιολάδου με τους παραδοσιακούς τενεκέδες δεν είναι απλώς ακατανόητη· είναι επικίνδυνη, άδικη και καταστροφική για τους αγρότες και τις μικρές κοινότητες που βασίζονται σε αυτόν τον τρόπο διακίνησης για να επιβιώσουν. Πρόκειται για άλλο ένα χτύπημα στη ρημαγμένη περιφέρεια, που δείχνει πόσο αποκομμένοι είναι οι «τενεκέδες» που παίρνουν αυτές τις αποφάσεις από την πραγματικότητα της ελληνικής υπαίθρου.
Οι παραγωγοί, που με κόπο και ιδρώτα καλλιεργούν τη γη τους, βλέπουν τώρα να τους επιβάλλονται εξοντωτικά πρόστιμα – μέχρι και 5.000 ευρώ – για τη μεταφορά του λαδιού τους με τενεκέδες. Τι άλλο να κάνουν, όμως, όταν οι μεγάλοι έμποροι και τα σούπερ μάρκετ ελέγχουν τις τιμές και στραγγαλίζουν τα περιθώρια κέρδους τους; Τους οδηγούν αναγκαστικά είτε στην πλήρη εξάρτηση από τα μονοπώλια είτε, δυστυχώς, στην παρανομία.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: το ελαιόλαδο σε τενεκέδες δεν είναι πρόβλημα. Οι πολιτικές που χτυπούν τους μικρούς παραγωγούς είναι το πρόβλημα. Η Ελλάδα, μια χώρα με μακραίωνη παράδοση στο ελαιόλαδο, καταλήγει να πυροβολεί τα ίδια της τα πόδια. Αντί να προστατεύουμε τον μικρό παραγωγό και την τοπική οικονομία, κάνουμε το παν για να τους αφανίσουμε.
Οι αρμόδιοι υπουργοί – αυτοί οι «τενεκέδες ξεγάνωτοι» – πρέπει να αναλογιστούν τις συνέπειες των πράξεών τους. Και ο πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οφείλει να τραβήξει επιτέλους το αυτί σε όσους υιοθετούν πολιτικές που καταστρέφουν την επαρχία και εξοργίζουν τους αγρότες. Αυτή η αδικία πρέπει να σταματήσει.
Είναι χρέος όλων μας να σταθούμε δίπλα σε αυτούς που με περίσσια δύναμη κρατούν την ελληνική ύπαιθρο ζωντανή, και να απαιτήσουμε αποφάσεις που σέβονται τον κόπο τους. Στο τέλος της ημέρας, ο τενεκές είναι σύμβολο ζωής για τον Έλληνα αγρότη – όχι το πρόβλημα που πρέπει να λυθεί.
Η περιφέρεια δεν χρειάζεται πρόστιμα και χτυπήματα. Χρειάζεται στήριξη και δικαιοσύνη.
