Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΟΞΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΝΤΩΝ

Σήμερα, ένας νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Τασούλας, έδωσε τον όρκο του ενώπιον της Βουλής, όπως ορίζει το Σύνταγμα. Μια κορυφαία στιγμή για τη Δημοκρατία, ένας θεσμικός πυλώνας που στέκεται υπεράνω κομμάτων και συμφερόντων. Κι όμως, κάποιοι αρνήθηκαν να παραστούν. Δύο κόμματα, η Πλεύση Ελευθερίας και η Ελληνική Λύση, επέλεξαν να επιδοθούν σε ένα ανερμάτιστο, μικροπολιτικό σόου, απέχοντας από την τελετή.
Η απουσία ως πολιτική αγυρτεία
Σε ποια Δημοκρατία πιστεύουν αυτοί που την περιφρονούν; Διότι, η Δημοκρατία είναι πάνω απ’ όλα θεσμοί, διαδικασίες και σεβασμός στις πολιτειακές αρχές. Η απουσία τους δεν είναι μια συμβολική πράξη αντίστασης, όπως θα ήθελαν να την παρουσιάσουν. Είναι μια κίνηση πολιτικής τοξικότητας, ένα άθλιο παιχνίδι στις πλάτες ενός λαού που περιμένει σοβαρότητα και όχι πολιτικά καραγκιοζιλίκια.
Η Πλεύση Ελευθερίας, με τη ρητορική της δήθεν απόλυτης αντίστασης, έχει μετατραπεί σε μια δύναμη άρνησης. Στις κρίσιμες στιγμές, προτιμά την αποχή, τη φωνασκία, την καταγγελία χωρίς εναλλακτική. Από την άλλη, η Ελληνική Λύση, εγκλωβισμένη σε έναν αδιέξοδο λαϊκισμό, επενδύει στην πόλωση και τη συνωμοσιολογία, αρνούμενη να σεβαστεί έναν θεσμό που είναι υπεράνω πολιτικών αντιπαραθέσεων.
Δημοκρατία σημαίνει σεβασμός, όχι υπονόμευση
Δεν πλήττουν τη Δημοκρατία. Η Δημοκρατία είναι ανθεκτική και δεν εξαρτάται από τις μικροπολιτικές τους εξάρσεις. Αλλά αναδεικνύουν τη δική τους γύμνια, τον δικό τους πολιτικό κυνισμό. Με αυτές τις επιλογές, δεν χτυπούν την εξουσία. Χτυπούν την ίδια τους την αξιοπιστία. Οι πολίτες βλέπουν και καταλαβαίνουν.
Όταν κάποιος αρνείται να τιμήσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν πλήττει το πρόσωπο, αλλά τον θεσμό. Δεν δίνει χαστούκι στην κυβέρνηση, αλλά στη χώρα. Σε αυτή τη χώρα που τους εξέλεξε για να υπερασπίζονται το πολίτευμα, όχι να το γελοιοποιούν.
Ο λαός δεν είναι εργαλείο για πολιτικά παιχνίδια
Η επίκληση των θυμάτων των Τεμπών ως πολιτικό πρόσχημα για την απουσία τους είναι εξίσου άθλια. Ο πόνος δεν είναι πολιτικό εργαλείο. Η τραγωδία απαιτεί αλήθεια, δικαιοσύνη, σοβαρότητα. Όχι δημαγωγικές κορώνες και θεατρινισμούς.
Η Δημοκρατία συνεχίζει. Οι θεσμοί προχωρούν. Ο λαός βλέπει. Και η ιστορία κρίνει τους τοξικούς υπονομευτές της.