Άλλο πάλι και τούτο! Ο πρώην Πρωθυπουργός, μοναχός κυριολεκτικά της Πολιτικής — διότι ολομόναχος έχει μείνει στο δημόσιο προσκήνιο και στις παρέες — Αντώνιος Σαμαράς, ανακάλυψε τώρα και το Σινά.
Με μία ανακοίνωση ιεροπρεπή αλλά και εντυπωσιακά ανορθόδοξη, έσπευσε να καταγγείλει την «πρωτοφανή και οδυνηρή διεθνή περιθωριοποίηση της Ελλάδας», με αφορμή την απόφαση της Αιγύπτου να δημεύσει την περιουσία της Μονής της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά.
Ξαφνικά, μέσα στο πολιτικό του κελί, είδε… όραμα. Ότι η Ελλάδα «τρέχει πίσω από τις εξελίξεις» και ότι χρειάζεται «παγκόσμια κινητοποίηση για τη Μονή Σινά». Με τι ακριβώς διπλωματικό κεφάλαιο; Με αυτό που έχει απομείνει από τη δική του διακυβέρνηση ή από τις μετέπειτα μοναχικές του πολιτικές παρεμβάσεις;
Πέρα όμως από την ρητορική ιεράρχηση του κ. Σαμαρά, τίθεται και ένα πολύ σοβαρό ζήτημα: ο ρόλος της Αιγύπτου.
Η Αίγυπτος, χώρα με ειδική σχέση με τη Ρωσία, με διαρκή διαπραγμάτευση με την Τουρκία, και με ένα καθεστώς που δεν διακρίνεται ακριβώς για τον σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων, ξαφνικά προχωρά σε μια προκλητική ενέργεια απέναντι σε ένα παγκόσμιο ορθόδοξο σύμβολο. Και η Αθήνα επίσημα… μουγγή.
Ο δε κ. Σαμαράς, αφού άφησε τους Μεσσήνιους κουρασμένους και τα γκάλοπ σαρανταήμερο, τώρα θυμήθηκε να κρούσει τις καμπάνες. Μόνο που ηχούν σε άδεια πλατεία.
Και βέβαια, όταν φθάνεις στο σημείο να θεολογείς για τον διεθνή ρόλο της χώρας σου, χωρίς να έχεις εξασφαλίσει ούτε καν σοβαρή επικοινωνία με τα Πατριαρχεία, τότε οι δηλώσεις μοιάζουν περισσότερο με χειρόγραφα του Χριστού από… τυπογραφείο του Ζαππείου.
Μένει μόνο να δούμε αν η Κλεοπάτρα (ή η σημερινή εξουσία του Καΐρου) του απαντήσει — και τότε το σενάριο θα είναι έτοιμο: «Αντώνιος και… Κλεοπάτρα, το Ριμέικ!»
Όσο για τη Μονή, ας ελπίσουμε ότι οι πραγματικοί φρουροί της Ορθοδοξίας θα κινηθούν σοβαρά και θεσμικά, χωρίς μοναχικούς πονεμένους λόγους και χωρίς να παίζουν διπλωματικές… μαριονέτες άλλων δυνάμεων.
Διότι στο Σινά, το χώμα μιλάει ελληνικά και ορθόδοξα εδώ και αιώνες. Όχι μικροκομματικά και για γκάλοπ.
